|
Kendinden kaçmakla kendini aramak arasında Bir köşe başı durup dinlen! Mutluluk mu? Anı yaşamak mı? İç huzur mu? Nedir aranan Yoksa söyledikleri doğru mu? Ben gerçekten kendimden mi kaçmaktayım? Gerçekte bulamamış olmak aramadığımdan mıdır? Zaman akıp gitmektedir… Asıl istenen Zamanı yakalamak Aslında yavaşlatmak bir bakıma. Sevgiyle doldurabilmek her karesini yaşamın İz bırakmak çekip giderken buralardan Bir hoş seda damaklarda Ne olacaktı sonra… Peki sonra… ne olacaktı sonra… Yaşamın amacını aramaktaydım “Kendimi nasıl daha iyi ifade edebilirim? ” Yollar gidilir… zaman tükenirdi… İnsan da tükeniyordu hızlıca tüketirken önüne geleni. Benim aradığım farklılıktı, farkındalıktı. Kiminde bulsam da çoğunda boşa geçti arayışlarım O Zaman yeniden hadi dedi yüreğim bir dahaki sefere. Yakarışlarım O’ naydı Kendini bulmak sonra kaybolmaktı Doğru şeyi aramak gerekti önce Sonra doğruları yerli yerine koymak. Doğru yerde ol doğru söyle doğru şeyler yap! Vazgeçme her ne pahasına olursa doğrudan Başkaları ne derse desin… sen hep bildiğin gibi ol! Bulanmadan durulmanın düşmeden yükselmenin olmayacağını bilerek Savrula savrula Ama inançla, tutunarak kendine… Gerçekten bulduğunu zannettiğin zamanlarda damağındaki o tat Elindeki avucundakileri paylaş başkalarının yüreğiyle korkma Vazgeçme, vazgeçmekten vazgeçtiğin zamanlarda bile! Yeni bir umut, dudaklarımdaki tebessüm Telefondaki ses “İsminiz hanfendi, siz ne için aramıştınız!” Kapatırken telefonu bendeki bir silkiniş Kulaklarımda çınlayan başka bir ses Neyi NE için aramaktaydım, Ya başkaları aramaz mıydı benim gibi?
|
Şiir
