Bugün biraz “sen” olup, biraz “ben”in gölgesine sığınıp, incimercan avına çıkmışçasına duygular âlemine giriyorum. Girdiğim âlemin ışıltısı gözümü almaz da yolumu bulabilirsem kendimden sana bir yol bulma çabasında, utangaç ve sıkılgan sözlerin ardına sığınmadan sana varacağım. Bu varış bir uzak düşüş olsa da fark etmeyecek. Vuslatın en tatlı hülyasında bir firak acısı ile gözlerini açmak da çok dokunmayacak! Toplanılan incimercanların gözler önüne serilmesi her ne kadar akıl kârı olmasa da “hiç bulunmayıp gizli saklı köşesinde kalmasından iyidir” düşüncesi ile kırmızı halılar misali ayaklarınınaltına serilecek. Gayrısı sana kalacak... Serilenleri ezip geçmek ya da halı değil gül görmek, nazenin ellerine sarıp buram buram içine çekmek sana kalacak.